Immigration Law Associates
Chicago Lawyer, Attorney: Green Card, H-1B, National Interest Waiver, J-1, Spouse, Fiance, Student Visa, VAWA, Citizenship, Removal, Korean, Polish, Japanese, Spanish

Opcje dla obywateli USA sponsorujących swoje narzeczone (narzeczonych) lub żony (mężów)

 
Jednym z największych problemów obywateli Stanów Zjednoczonych, których żona lub mąż urodzili się za granicą, bądź których narzeczeni obecnie mieszkają za granicą, jest sprowadzenie ich do Stanów Zjednoczonych. W takim przypadku zazwyczaj korzysta się z trzech klasyfikacji wiz i każda z nich ma wady i zalety.

Obywatel lub obywatelka Stanów Zjednoczonych mogą najpierw wystąpić o udzielenie wizy nieimigracyjnej dla swojej narzeczonej lub narzeczonego. Wiza taka ma symbol K-1 i w pierwszej kolejności wymagane jest złożenie formularza I-129F, wniosku o wizę narzeczeńską (Petition for Alien Fiancé) w United States Citizenship and Immigration Services („USCIS”). Jedną z głównych korzyści płynących ze złożenia wniosku o wizę K-1 jest to, że po przyjeździe narzeczonej lub narzeczonego do Stanów Zjednoczonych macie możliwość sprawdzenia czy pasujecie do siebie, czy małżeństwo i wspólne życie w USA jest możliwe. Po wjeździe do Stanów Zjednoczonych na podstawie wizy K-1, należy się pobrać w ciągu 90 dni. Jest to też czas, w którym można się przekonać, czy pasujecie do siebie. Jeśli zdecydujecie, że jednak nie pasujecie do siebie i zrezygnujecie ze ślubu w ciągu 90 dni, narzeczona (narzeczony) musi powrócić do swojego kraju i w czasie pobytu w USA nie ma możliwości przedłużenia wizy lub zmiany jej klasyfikacji.

Dla osób, które poznały w przeszłości narzeczoną (narzeczonego) i jeszcze nie zawarły związku małżeńskiego i teraz chcą jak najszybciej ściągnąć ją lub jego, wypełnienie wniosku o wizę K-1 ma jeszcze jedną zaletę. Jeśli okaże się, że przez dłuższy czas nie można wyjechać za granicę, aby tam zawrzeć związek małżeński, najlepszym wyjściem może być złożenie wniosku o wizę K-1; taki wniosek można złożyć w każdej chwili, bez konieczności uprzedniego ślubu za granicą, i wnioskowanie o przyznanie wizy imigracyjnej lub K-3 (o które można wystąpić dopiero po ślubie) można załatwić w późniejszym terminie.

Wprawdzie złożenie wniosku o wizę K-1 niesie ze sobą wiele korzyści, istnieje również kilka wad. Najważniejszą z nich jest dodanie do procesu kolejnego etapu, a mianowicie konieczności złożenia wniosku o zmianę statusu po otrzymaniu wizy K-1, a następnie zawarciu związku małżeńskiego. Oznacza to wydłużenie procedury i zwiększenie kosztów na przygotowanie dokumentów, opłaty za wnioski i honoraria prawników, opłaty za badania lekarskie, a następnie czas oczekiwania na sprawdzenie odcisków palców i rozmowy kwalifikacyjne.

Innymi wadami składania wniosku o wizę K-1 jest konieczność zawarcia związku małżeńskiego w ciągu 90 dni po wjeździe do USA i takiego małżeństwa nie można zawrzeć w okresie od złożenia wniosku o wizę K-1 a datą wjazdu na podstawie wizy K-1. Sztywne ramy czasowe wiążące się z tą wizą mogą stwarzać problemy, szczególnie gdy wnioskodawca lub narzeczona (narzeczony) potrzebują więcej czasu na przygotowanie się do ślubu. Należy pamiętać, że pomimo wymogu zawarcia związku małżeńskiego w ciągu 90 dni od daty wjazdu narzeczonej (narzeczonego) do USA, USCIS rozpatruje i zatwierdza wnioski o zmiany w przypadku par, które pobrały się znacznie po okresie 90 dni od daty wjazdu na podstawie wizy K-1, o ile osoba wnioskująca o taką zmianę zawrze wniosek małżeński z pierwszym wnioskodawcą o wizę K-1.

Drugim sposobem ściągnięcia bliskiej osoby jest złożenie wniosku o wizę imigracyjną dla żony lub męża (z którymi zawarto związek małżeński w czasie pobytu żony męża w Stanach Zjednoczonych lub pobytu obywatela lub obywatelki Stanów Zjednoczonych w kraju pochodzenia żony lub męża) poprzez wypełnienie formularza I-130, Petition for Alien Relative (wniosku o wydanie wizy członkowi rodziny). Główną zaletą tego rodzaju wniosku jest to, że po uzyskaniu wizy imigracyjnej za granicą, żona lub mąż mogą wjechać jako stali rezydenci (lub jako warunkowi stali rezydenci, jeśli małżeństwo trwa krócej niż dwa lata) i po wjechaniu na terytorium USA nie trzeba będzie pokonywać kolejnego etapu składania wniosku o zmianę statusu, co z kolei oznacza znaczną oszczędność czasu i pieniędzy.

Do wad takiego podejścia należy fakt, że trzeba być już małżeństwem (a zawarcie wcześniejszego związku małżeńskiego mogło być niemożliwe), oraz to, że przed przyjazdem żony lub męża nie macie czasu na sprawdzenie, czy pasujecie do siebie (jest to potencjalny problem, gdy małżeństwa są aranżowane), jak również to, że rozpatrzenie takiego wniosku zazwyczaj zajmuje więcej czasu niż w przypadku wniosków o wizę K-1 lub K-3.

Trzecim sposobem ściągnięcia drugiej osoby jest złożenie wniosku o wizę nieimigracyjną dla męża lub żony. W takim przypadku składa się wniosek o wizę K-3, formularz I-130 oraz wniosek o wydanie wizy dla członka rodziny (Petition for Alien Relative) i formularz I-129F, wniosek o przyznanie wizy narzeczonej lub narzeczonemu z obcego kraju (Petition for Alien Fiancé). Główną zaletą takiego podejścia jest to, że zarówno w przypadku ubiegania się o uzyskanie wizy nieimigracyjnej K-3 oraz wiza imigracyjna wymagane jest złożenie formularza I-130 co oznacza, że, w przyszłości będzie można zdecydować, czy w dalszym ciągu należy starać się o przyznanie wizy K-3 czy też wizy imigracyjnej. zależnie od kilku czynników, w tym i od tego, który wniosek zostanie rozpatrzony w pierwszej kolejności, jak szybko żona lub mąż będą mogli przyjechać, oraz różnią się w długości czasu przez jaki rozpatrywane jest przyznanie wizy imigracyjnej lub K-3, co ma znaczenie przy podejmowaniu przez żonę (męża) decyzji o tym, czy zechce pokonać jeszcze jeden etap po wjeździe, tzn. składać wniosek o zmianę statusu.

Należy pamiętać, że jeśli narzeczona (narzeczony) lub żona (mąż) mają dzieci, które chcą ściągnąć jednocześnie ze swoim wjazdem na terytorium USA, zazwyczaj wnioski o wizę K-1 lub K-3 są silniejsze niż wnioski o wizę imigracyjną, szczególnie gdy okresy rozpatrywania formularzy I-130 są wydłużane. Ale wjazd na podstawie wizy K-3 wymaga kolejnego etapu, jakim jest konieczność złożenia wniosku o zmianę statusu, już po przyjeździe żony (męża) do USA, co trwa dłużej i jest droższe (podobnie, jak w przypadku ubiegania się o wydanie wizy K-1).

Przed podjęciem ostatecznej decyzji co do sposobu postępowania w przypadku ściągania żony (męża) lub narzeczonej (narzeczonego) należy dokładnie rozważyć powyższe czynniki. Pomoc można uzyskać kontaktując się z naszą kancelarią telefonicznie pod numerem (847) 763-8500 lub pocztą elektroniczną, pisząc na adres rburek@immig-chicago.com.

 

Contact Us:

(847) 763-8500 via email

Visit Us:

8707 Skokie Blvd., Suite 302
Skokie, IL 60077
(Chicago Metro Area)

Languages:

Korean, Polish, Spanish, Farsi
Visa Bulletin Processing Times